مثلا شانه كند به صورتش مىريزد ، يا به جاهاى ديگر سر مىرسد ، بايد بيخ موها را مسح كند ، يا فرق سر را باز كرده پوست سر را مسح نمايد . واگر موهائى را كه به صورت مىريزد يا بجاى ديگر سر ، مىرسد جلوى سر جمع كند وبر آنها مسح نمايد ، يا بر موى جاهاى ديگر سر كه جلوى آن آمده مسح كند چنين مسحى باطل است . ( مسأله 258 ) بعد از مسح سر بايد با ترى آب وضو كه در دست مانده روى پاها از سر يكى از انگشتها تا برآمدگى روى پا مسح كند واحتياط واجب آن است كه تا مفصل مسح نمايد . كما اين كه احتياط واجب آن است كه پاى راست را با دست راست وپاى چپ را با دست چپ مسح نمايد . ( مسأله 259 ) پهناى مسح پا به هر اندازه باشد كافيست ، ولى بهتر آن است كه به اندازه پهناى سه انگشت بسته بلكه تمام روى پا را با تمام دست مسح نمايد . ( مسأله 260 ) احتياط آنست كه در مسح پا ، دست را بر سر انگشتها بگذارد وبعد به پشت پا بكشد يا آن كه دست را به مفصل گذاشته وتا سر انگشتها بكشد نه آن كه تمام دست را روى پا بگذارد وكمي بكشد . ( مسأله 261 ) در مسح سر وروى پا بايد دست را روى آنها بكشد ، واگر دست را نگهدارد وسر يا پا را به آن بكشد وضو باطل است ، ولى اگر موقعى كه دست را مىكشد سر يا پا مختصرى حركت كند اشكال ندارد . ( مسأله 262 ) جاى مسح بايد خشك باشد واگر بقدرى تر باشد كه رطوبت كف دست به آن اثر نكند مسح باطل است . ولى اگر ترى آن بقدرى كم باشد كه رطوبتى كه بعد از مسح در آن ديده مىشود بگويند فقط از ترى كف دست راست است اشكال ندارد . ( مسأله 263 ) اگر براي مسح ، رطوبتى در كف دست نمانده باشد نمىتواند دست را با آب خارج تر كند ، بلكه بايد از ريش خود رطوبت بگيرد وبا آن مسح نمايد وگرفتن رطوبت از غير ريش ومسح نمودن با آن محل اشكال است . ( مسأله 264 ) اگر رطوبت كف دست فقط به اندازه مسح سر باشد سر را با همان رطوبت مسح كند ، وبراي مسح پاها از ريش خود رطوبت بگيرد .